jako metoda profilaktyki i leczenia na podstawie własnych doświadczeń: koncepcja przyczynowego leczenia chorób metabolicznych

Chcąc wyleczyć chorobę należy przede wszystkim usunąć jej przyczynę, a nie skutki , dlatego najważniejsze jest poznanie przyczyny choroby.

Między zdrowiem a chorobą granica jest płynna, a gdy pojawią się objawy chorobowe, to mają one zwykle tzw. naturalny przebieg, który jest w istocie dalszym postępem zmian chorobowych w miarę upływu czasu. I tak przykładowo: stan przed cukrzycowy w postaci wzmożonego pragnienia rozwija się z czasem w cukrzycę tzw. na tabletkach, później cukrzycę na insulinie i nawet mimo leczenia insuliną dochodzi często do powikłań naczyniowych (angiopatia), neurologicznych (neuropatia) itp. Postępowanie choroby w czasie sugeruje, że nie została usunięta jej przyczyna. Dopiero pod koniec lat 80. poznano przyczynę chorób metabolicznych, czyli otyłości i chorób związanych z otyłością, takich jak: miażdżyca, nadciśnienie, cukrzyca, wzrost cholesterolu, gdy Reaven opisał stan chorobowy zwany opornością komórek na insulinę, jako przyczynę zespołu metabolicznego.

Problem oporności na insulinę wyjaśnił szczegółowo w 2004 roku Kershaw , stwierdzając, że bezpośrednim sprawcą tego stanu są komórki tłuszczu trzewnego, które w przypadku otyłości stają się narządem hormonalnie czynnym i produkują szereg hormonów i przekaźników odpowiedzialnych za nadciśnienie, cukrzycę, zespół policystycznych jajników i wiele innych chorób. Sekwencję zdarzeń przyczynowo-skutkowych w przypadku chorób metabolicznych można streścić następująco:

  • żywienie na bazie pokarmów pozbawionych błonnika, o wysokich indeksach glikemicznych, np. pizza, ciasto, cukier itp., doprowadza do:

a. wzrostu we krwi glukozy

b. wzrostu we krwi insuliny, która zamienia glukozę w tłuszcz odkładający się zwłaszcza w okolicy brzucha;

c. otyłość brzuszna wiąże się ze zwiększeniem objętości komórek tłuszczu trzewnego, które stają się producentem hormonów i przekaźników (adipokin), a te z kolei są przyczyną oporności na insulinę, chorób metabolicznych.

Rodzi się pytanie, dlaczego w przypadku nadmiaru pokarmów o wysokim indeksie glikemicznym może dojść do otyłości i również innych chorób, zważywszy, że organizm ma samoregulujące mechanizmy adaptacyjne, które utrzymują stan równowagi wszystkich przemian, czyli zdrowie?

O powstaniu choroby, np. otyłości, decyduje z jednej strony podatność genetyczna, a z drugiej strony nierównowaga między np. nadmiarem spożytej energii a brakiem „spalania” przyjętej energii w przypadku niskiej aktywności ruchowej. Konsekwencje nierównowagi między przesyceniem kalorycznym a niedoborem ruchu schematycznie przedstawiono na ryc. 1. Zatem nadmiar przyjętej energii doprowadzić może do nadmiaru w organizmie: cukru (cukrzyca), ciśnienia (nadciśnienie), złogów cholesterolu w ścianie naczyń (miażdżyca), wody (obrzęki), zakrzepów, tłuszczu (otyłość).

Facebook Comments
Załaduj więcej podobnych artykułów
Załaduj więcej Redaktor
Załaduj więcej Dla kobiety

Dodaj komentarz

Sprawdź też

Jakie są zalety i wady skupów samochodów?

Chcesz dowiedzieć się, czym cechują się nowoczesne skupy pojazdów? Jakie są ich najważniej…