jako metoda profilaktyki i leczenia na podstawie własnych doświadczeń: koncepcja przyczynowego leczenia chorób metabolicznych

Chcąc wyleczyć chorobę należy przede wszystkim usunąć jej przyczynę, a nie skutki , dlatego najważniejsze jest poznanie przyczyny choroby.

Między zdrowiem a chorobą granica jest płynna, a gdy pojawią się objawy chorobowe, to mają one zwykle tzw. naturalny przebieg, który jest w istocie dalszym postępem zmian chorobowych w miarę upływu czasu. I tak przykładowo: stan przed cukrzycowy w postaci wzmożonego pragnienia rozwija się z czasem w cukrzycę tzw. na tabletkach, później cukrzycę na insulinie i nawet mimo leczenia insuliną dochodzi często do powikłań naczyniowych (angiopatia), neurologicznych (neuropatia) itp. Postępowanie choroby w czasie sugeruje, że nie została usunięta jej przyczyna. Dopiero pod koniec lat 80. poznano przyczynę chorób metabolicznych, czyli otyłości i chorób związanych z otyłością, takich jak: miażdżyca, nadciśnienie, cukrzyca, wzrost cholesterolu, gdy Reaven opisał stan chorobowy zwany opornością komórek na insulinę, jako przyczynę zespołu metabolicznego.

Problem oporności na insulinę wyjaśnił szczegółowo w 2004 roku Kershaw , stwierdzając, że bezpośrednim sprawcą tego stanu są komórki tłuszczu trzewnego, które w przypadku otyłości stają się narządem hormonalnie czynnym i produkują szereg hormonów i przekaźników odpowiedzialnych za nadciśnienie, cukrzycę, zespół policystycznych jajników i wiele innych chorób. Sekwencję zdarzeń przyczynowo-skutkowych w przypadku chorób metabolicznych można streścić następująco:

  • żywienie na bazie pokarmów pozbawionych błonnika, o wysokich indeksach glikemicznych, np. pizza, ciasto, cukier itp., doprowadza do:

a. wzrostu we krwi glukozy

b. wzrostu we krwi insuliny, która zamienia glukozę w tłuszcz odkładający się zwłaszcza w okolicy brzucha;

c. otyłość brzuszna wiąże się ze zwiększeniem objętości komórek tłuszczu trzewnego, które stają się producentem hormonów i przekaźników (adipokin), a te z kolei są przyczyną oporności na insulinę, chorób metabolicznych.

Rodzi się pytanie, dlaczego w przypadku nadmiaru pokarmów o wysokim indeksie glikemicznym może dojść do otyłości i również innych chorób, zważywszy, że organizm ma samoregulujące mechanizmy adaptacyjne, które utrzymują stan równowagi wszystkich przemian, czyli zdrowie?

O powstaniu choroby, np. otyłości, decyduje z jednej strony podatność genetyczna, a z drugiej strony nierównowaga między np. nadmiarem spożytej energii a brakiem „spalania” przyjętej energii w przypadku niskiej aktywności ruchowej. Konsekwencje nierównowagi między przesyceniem kalorycznym a niedoborem ruchu schematycznie przedstawiono na ryc. 1. Zatem nadmiar przyjętej energii doprowadzić może do nadmiaru w organizmie: cukru (cukrzyca), ciśnienia (nadciśnienie), złogów cholesterolu w ścianie naczyń (miażdżyca), wody (obrzęki), zakrzepów, tłuszczu (otyłość).

Facebook Comments
Załaduj więcej podobnych artykułów
Załaduj więcej Redaktor
Załaduj więcej Dla kobiety

Dodaj komentarz

Sprawdź też

Ubezpieczenie odpowiedzialności zarządu

Charakterystyka ubezpieczenia odpowiedzialności zarządu. Na czym polega ta polisa? Ubezpie…